Slimme Infuushandschoen moet kans op trauma verminderen

Zo goed als iedereen die als kind in het ziekenhuis heeft gelegen, weet dat nog precies. Dat je een ijsje kreeg nadat je amandelen waren geknipt en dorst had toen je wakker werd is een herinnering waar je niet van wakker ligt. Maar als je voor heftiger zaken moet worden opgenomen als kind, kunnen levenslange trauma’s ontstaan. Eén van de meest traumatische ervaringen is het prikken voor een infuus, zo blijkt uit onderzoek. 
Saxion is onder de naam Achilles een project gestart om een einde te maken aan in ieder geval dit trauma: samen met Medisch Spectrum Twente (MST) en Deventer Ziekenhuis (DZ) willen ze nog dit jaar een slimme infuushandschoen ontwikkelen voor kinderen. Met dit idee wonnen ze een Pioneers in Health care Voucher van 60.000 euro.

In het kort:

  • Saxion, MST en DZ gaan aan de slag met de ontwikkeling van een slimme infuushandschoen. Deze moet voorkomen dat kinderen een trauma krijgen als ze aan een infuus moeten.
  • Het idee voor het zogeheten Achilles-project, heeft een mooie start: het idee won een Pioneers Health Care-voucher van 60.000 euro.

Global Goal

global goal icon

Projectleider Jorrit de Jong van het Saxion-lectoraat Sustainable and Functional Textiles legt uit waarom het zo belangrijk is. 
“Op de eerste plaats is er de prik, dan de aanblik van de infuusslang die aangesloten is en vervolgens het verband om het infuus te fixeren. Dat verband moet er regelmatig af, wanneer verpleegkundigen de wond controleren. Bijvoorbeeld of het infuus, zoals dat bij beweeglijke kinderen gaat, is losgeschoten. In dat geval moet er opnieuw geprikt worden. Kinderarts Boony Thio van het MST signaleerde dit in de praktijk en had de drive om met elkaar onderzoek te doen naar een oplossing.”
De handschoen moet de aanblik van het infuus, de fixatie ervan en de inspectie en verzorging door verpleegkundigen tot een minder traumatische en juist meer comfortabele ervaring voor kinderen maken.
“Met de infuushandschoen willen we ook kinderen in het ziekenhuis minder kwetsbaar maken,” aldus Jorrit. 

Blijven bewegen

Die oplossing moet zich, in de vorm van een slimme infuushandschoen, richten op drie zaken, vertelt Jorrit. “Kinderen met een infuus dragen nu een enorme brace. Die beperkt hen in hun bewegingsvrijheid. Met een handschoen of sleeve willen we bewerkstelligen dat het infuus goed gefixeerd wordt, maar dat kinderen ook kunnen blijven bewegen. Daarnaast richten we ons op de beleving van kinderen. De infuushandschoen moet er voor hen prettig uitzien. We denken aan het aanbrengen van een klepje, waarmee de verpleegkunde eenvoudig en snel het infuus kan controleren. Bij het optillen van het klepje, ziet het kind de infuuswond niet. Dat kan voor minder stress zorgen. Ten slotte willen we een sensor in de handschoen aanbrengen, die zelf de wond monitort. Dat zorgt voor minder verpleegkundige handelingen en dus ook weer voor minder stress. Stijgt bijvoorbeeld de wondtemperatuur, dan registreert de sensor dat, waardoor er bij een mogelijke ontsteking tijdig ingegrepen kan worden.”

In het Pioneers in Health Care-project van één jaar moeten er snel stappen gezet worden richting een prototype. Precies zoals het PIHC-concept bedoeld is: als kickstart en opstap naar verder onderzoek. “Na de zomervakantie willen we een eerste prototype klaar hebben. Rond kerst moet daar de sensortechniek aan toegevoegd zijn. Vanuit Saxion haken we daarvoor ook het lectoraat Ambient Intelligence aan. Ook trekken we nauw op met onze partners van het MST en DZ. Dat zijn bijvoorbeeld een aantal artsen-in-opleiding van de afdeling Kindergeneeskunde van het MST. Zij weten om welke handelingen het gaat.”

Kinderen een stem geven in het ontwerp

Het is dan ook de bedoeling dat het onderzoek nauw aansluit op de ziekenhuispraktijk. “We streven ernaar om bij een aantal patiënten en verpleegkundigen te testen wat hun beleving bij de infuushandschoen is. Je moet met elkaar voorkomen dat je alleen iets vanuit de techniek ontwikkelt. Vinden kinderen de handschoen fijn, mooi en comfortabel? Net als bij de Wearable Breathing Trainer, die we eerder ontwikkelden, willen we kinderen een stem geven in het ontwerp. Ook is het belangrijk dat verpleegkundigen goed en vlot met de handschoen kunnen werken. Zij moeten vertrouwen in het systeem hebben. Als dat er niet is, grijpen ze terug op hun oude werkwijze. Alles komt heel nauw in dit ontwerptraject. Dit is living technology ten voeten uit. Dicht op de praktijk.”

 

Het ACHILLES-project moet in dit eerste jaar verschillende perspectieven bij elkaar brengen: die van het kind, van de verpleegkundigen en artsen, maar ook vanuit de ontwerpers en de mogelijkheden die de textiel- en de sensortechnieken bieden. “Voor ons als lectoraat is dit een mooi project, net als voor het lectoraat Ambient Intelligence. Er zijn volop mogelijkheden om studenten aan te haken. Zo zijn we ook al in gesprek met een afstudeerder Industrieel Ontwerp en kan er in september een multidisciplinaire Smart Solutions-studentengroep mee aan de slag. Wanneer studenten of docenten kansen zien voor het onderwijs, dan roep ik ze van harte op om contact met me op te nemen.

Gecombineerde aanpak

Wat wordt de grootste uitdaging het komende jaar? “Eigenlijk het integreren van de drie aandachtspunten: het maken van een handschoen of sleeve die goed te fixeren is, er voor kinderen fijn uitziet, en die technisch goed werkt.” Het is ook juist deze gecombineerde aanpak die het project vernieuwend en interessant maakt, vertelt Jorrit. En dat leverde al de nodige positieve reacties op, zo blijkt: “We merken aan reacties, onder andere op social media, hoe fijn en belangrijk iedereen het vindt dat we iets ontwerpen waarbij we het trauma van kinderen verminderen of voorkomen. Mensen uit mijn netwerk reageren dat ze zich zèlf nog zo goed herinneren hoe moeilijk het was om hun kind een infuus te zien krijgen. Dit project raakt mensen dus ook vanuit hun perspectief als ouder. Mijn moeder vertelde op haar beurt dat ze veertig jaar geleden als verpleegkundige meemaakte dat kinderen met hun infuus-arm aan het bed gebonden werden. Dat is gelukkig niet meer aan de orde. Wij gaan nu opnieuw een stap zetten. Over de relevantie van dit onderzoek hebben we geen enkele twijfel.”

Over Jorrit de Jong en het ACHILLES-project

Jorrit de Jong is sinds 2021 als hoofddocent/onderzoeker verbonden aan het Saxion-lectoraat Sustainable and Functional Textiles van Jan Mahy. Jorrit is tevens kwartiermaker voor de nieuwe community Textiel voor Gezondheid en Zorg, die vanaf 21 april van start gaat in het Connect-U-gebouw aan het Ariënsplein in Enschede.
Het onderzoek naar de ACHILLES-handschoen past, net als de Wearable Breathing Trainer, in de activiteiten van deze community. Andere communities op de stadscampus gaan zich onder andere richten op topsport, data en businessmodels.

 

Het ACHILLES-project is mogelijk dankzij een Pioneers in Health Care-subsidie van Medisch Spectrum Twente, Ziekenhuisgroep Twente, Deventer Ziekenhuis, Reggeborgh Groep, Universiteit Twente en Saxion. De partners stellen het geld beschikbaar voor medisch-technologisch onderzoek. Nadruk ligt op de toepassing van nieuwe technologie die leidt tot patiëntvriendelijkere en betere zorg.

Meer informatie

Ko Wierenga
M.H. Tromplaan 28
7513 AB Enschede
+31 (0)88 019 8888 info@saxion.nl www.saxion.nl

Global Goals

Datum: 30 mei 2022 |

Bron tekst: Saxion |

Auteur: Maaike Thüss

Lees meer over #gezondheid